Vind jij niet het eenvoudig om jezelf af en toe even af te blussen als je oververhit bent? Je bent niet de enige. Er zijn veel mental health goeroe’s die vinden/denken dat je een groot deel van je brein en je gevoel iedere keer positief kan stemmen. Ik geloof hier niet in. Als je leven op meerdere fronten niet lekker loopt, dan kun je soms wel positief willen zijn, maar vervallen je gedachten vaak in een herhalend patroon. En hoe hard je er ook aan werkt, welke doelen je ook stelt, hoe hard je ook sport of doorzet, soms valt het leven even tegen. En dat neem je natuurlijk mee naar je werk. En eerlijk is eerlijk, het heeft ook impact op werkrelaties, prestaties en de doelen die je kan halen.
De werkgever heeft een zorgplicht naar zijn medewerkers, maar hoe ver gaat deze eigenlijk vraag ik mij soms af. Oke, juridisch/wetmatig gezien is er best eea. geregeld op het moment dat er sprake is van stelselmatig ziekteverzuim. Daar is best een behoorlijk systeem voor opgetuigd, maar preventief zorgen voor duurzame inzetbaarheid vraagt een andere mindset en ook andere zorgvraag/inzet van de werkgever. In hoeverre is de werkgever daar verantwoordelijk voor? Tot welke grens moet een werkgever zorgen voor zijn medewerker? Natuurlijk een veilige werkomgeving hoort daarbij.
Maar zou een verplicht vitaliteitsprogramma ook bij een goed arbeidsvoorwaardenpakket moeten behoren? Zelf ben ik niet zo een voorstander van verplichten. Aan de andere kant zou het subsidiëren ervan misschien ook wel helpen. Wat vind jij? Heeft de werkgever ook een preventieve rol in deze?