Ziekteverzuim is zo besmettelijk als de pest
Verzuim hoort net zo bij werk als water in de zee. In mijn werkzaam leven heb ik alle vormen van verzuim meegemaakt. Van zeer kort tot zeer langdurig. Achter elk verzuimgeval zat ook een uniek verhaal. Of het nou te laat komen voor een belangrijke afspraak is door een gevalletje misselijk, langdurige complicaties na een relatief eenvoudige ingreep of chronisch verzuim door langdurige aanvallen van migraine. You name it, I’ve seen it.
Toen ik nog zelf een behoorlijk aantal medewerkers in dienst had, was dit echt wel een punt van zorg. Want wat voor ‘zorg’ moet je nou eigenlijk bieden? Natuurlijk, een bloemetje wat zo gestuurd, maar wat doe je bij plotse en langdurige uitval? En eerlijk is eerlijk er zaten altijd een paar gevallen bij die toch wel heel regelmatig schoolziek waren.
Als werkgever moet je altijd proberen gezond te balanceren tussen het belang van het bedrijf en die van het individu. Je hebt een zorgplicht voor je mensen en ja, die is gevangen in de wet. Maar echt zorgen is niet de wet volgen. Voordat verzuim een ‘case’ wordt, ben je al even onderweg met jongleren om snel taken te laten overnemen, je operatie draaiende te houden, andere collega’s niet te overbelasten en het moraal hoog te houden. En natuurlijk contact houden met de zieke collega.
Heb je een verhoogd verzuimpercentage in je organisatie? Grote kans dit invloed heeft op enorm veel aspecten. Meer dan alleen op de inzetbaarheid van je personeel. In onderstaand overzicht heb ik getracht een opsomming te maken van de impact.
Toen ik het maakte was mijn gedachte: lang verzuim is zo besmettelijk als de pest.